Jedyny w naszej dzielnicy Pomnik Przyrody to okazały buk pospolity (fagus silvatica) wpisany na listę Pomników Przyrody w 2010 roku. W obwodziem ma 330 cm (pierśnica 105), mierzy 16 m. Po jego rozmiarach możemy przypuszczać, że pamięta czasy Ogrodów Zamkowych. Jeśli wiesz więcej na jego temat, skontaktuj się z nami.
Buk pospolity – żywy świadek Ogrodów Zamkowych Dowiedz się więcej »
Bombyx mori, czyli jedwabnik morwowy to niepozorny nocny motyl z rodziny prządkowatych. Dzięki niemu ludzkość zyskała dostęp do cennego materiału – bardzo lekkiego, elastycznego i niezwykle wytrzymałego – jakim jest jedwab. W Bielsku i Białej, miastach tkactwa, marzono o produkcji jedwabiu. Po tych marzeniach zostały jednie pojedyncze drzewa morwowce (Morus alba), które są głównym pożywieniem jedwabników. Jeden okaz drzewa do dziś rośnie w Alejach Sułkowskiego.
Ostatni morwowiec i marzenia o„fabryce” jedwabiu Dowiedz się więcej »
Dr Grzegorz Madej, Kierownik Działu Historii Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej pisze: – W czasach Ludwika (1814–1879) ogród zaczynał zyskiwać funkcję publiczną. W okresie Wiosny Ludów odbywały się tu akademie i manifestacje polityczne. Miejscem tych zgromadzeń była najprawdopodobniej powstała po 1836 roku ujeżdżalnia (tzw. szkoła jazdy) usytuowana po prawej stronie alei południowej. Po 1864 roku książę przekształcił dawne założenie w krajobrazowe, kształtowane na wzór ogrodów angielskich, o swobodnie sadzonych grupach drzew, z licznymi wijącymi się i przecinającymi alejkami oraz nieregularnym rondem. W miejsce okrągłego zbiornika zaprowadzono nieregularny staw z wyspą, gdzie hodowano ryby oraz łabędzie. W okresie zimowym zamarznięty zbiornik udostępniany był mieszczanom jako ślizgawka do jazdy na łyżwach.