Pierwszym lokatorem budynku przy ulicy Kołłątaja 14 był sam jego architekt, Alfred Wiedermann. Był jednym z głównych modernistycznych architektów w międzywojennym Bielsku. Budynek zaprojektował dla księcia Ludwika Sułkowskiego.
Tu mieszkał Alfred Wiedermann Dowiedz się więcej »
W tym miejscu architekt Alfred Wiederman zaprojektował nowoczesny zakład samochodowy z garażami i budynkiem mieszkalnym dla samego Aleksandra Ludwika Sułkowskiego. Inwestycja została zrealizowana w latach 1937–1939, na trzech parcelach należących do księcia.
Nowoczesny salon samochodowy Opla Dowiedz się więcej »
Jedyny w naszej dzielnicy Pomnik Przyrody to okazały buk pospolity (fagus silvatica) wpisany na listę Pomników Przyrody w 2010 roku. W obwodziem ma 330 cm (pierśnica 105), mierzy 16 m. Po jego rozmiarach możemy przypuszczać, że pamięta czasy Ogrodów Zamkowych. Jeśli wiesz więcej na jego temat, skontaktuj się z nami.
Buk pospolity – żywy świadek Ogrodów Zamkowych Dowiedz się więcej »
Bombyx mori, czyli jedwabnik morwowy to niepozorny nocny motyl z rodziny prządkowatych. Dzięki niemu ludzkość zyskała dostęp do cennego materiału – bardzo lekkiego, elastycznego i niezwykle wytrzymałego – jakim jest jedwab. W Bielsku i Białej, miastach tkactwa, marzono o produkcji jedwabiu. Po tych marzeniach zostały jednie pojedyncze drzewa morwowce (Morus alba), które są głównym pożywieniem jedwabników. Jeden okaz drzewa do dziś rośnie w Alejach Sułkowskiego.
Ostatni morwowiec i marzenia o„fabryce” jedwabiu Dowiedz się więcej »
Bielski modernizm jest pełen technologicznych innowacji. W kamienicy przy ulicy Wilsona 11 zaprojektowano i zamontowano w salonach niezwykle ciekawe okna — konstrukcje rzadko spotykane nawet w skali kraju. W czterech mieszkaniach zachowały się one w stanie oryginalnym, a w jednym udało się przeprowadzić ich renowację pod nadzorem konserwatora zabytków.
„Amerykańskie” okna Dowiedz się więcej »
W latach 90 XX w. postanowiono porzucić „komunistyczne” nazwy ulic, a za razem uporządkować zawiłe sprawy własnościowe dotyczące działek w naszej dzielnicy. W konsekwencji zmieniły się nie tylko nazwy ulic, ale też numeracja budynków, co spowodowało niemałe zamieszanie. Przykładowo, mieszkańcy jednej z kamienic, nie ruszając się z miejsca, z dnia na dzień zmienili adres zamieszania z ul. Janka Krasickiego 15 na ul. Thomasa Woodrowa Wilsona 11.
Najkrótsza przeprowadzka świata Dowiedz się więcej »
Mało kto jest w stanie dzisiaj uwierzyć, że kiedyś
było tutaj więcej ogrodów niż budynków. Nie było samochodowego mostu na Białej, tylko
pieszy Krzywy Mostek, a od budynków na obecnej ul. Wilsona aż do „Okrąglaków” były
same ogrody. Tam był nasz żywioł! Wszędzie, gdzie teraz stoją budynki z czasów
komuny, były sady, ogrody, bunkry – czyli nasze miejsca zabaw. Tam, gdzie jest teraz Instytut Włoski, jeździliśmy na nartach. Górka była niewielka, śmialiśmy się, że jak tyły nart były na szczycie, to przody już u podnóża! Jak wracaliśmy ze szkoły, rzucaliśmy teczkę gdzieś w kuchni i biegaliśmy po tych ogrodach do wieczora.
Jan Brachaczek: – Kiedyś było tu więcej ogrodów niż budynków. Dowiedz się więcej »