Pod adresem Aleje Sułkowskiego 1 przed wojną tętniło codzienne życie dzielnicy: działała kancelaria adwokacka dra Adolfa Frenkla, zakład fryzjerski Ewy Schottek, a także funkcjonowała mechaniczna cukiernia i piekarnia „Al-Fi” Alfreda Fischgrunda, słynąca z „chleba zdrowia”. W tej samej, nowoczesnej kamienicy można było nawet kupić kwiaty. Po 1945 roku miejsce zachowało swą podstawową funkcję. W 1946 […]
Co otwierało Aleje? Dowiedz się więcej »
Kamienica przy Alejach Sułkowskiego 2 była jednym z miejsc, w których rodziła się nowoczesna dzielnica mieszkaniowa Bielska. Działała tu spółka „Terra”, zajmująca się parcelacją i sprzedażą gruntów pod kolejne budynki w mieście. Być może handlowano tu, ziemią dawnego ogrodu księcia Sułkowskiego. Co ciekawe, obok interesów deweloperskich toczyło się tu także życie kulturalne: Rachela Goldberg prowadziła
Centrum biznesu i kultury Dowiedz się więcej »
Pierwszym lokatorem budynku przy ulicy Kołłątaja 14 był sam jego architekt, Alfred Wiedermann. Był jednym z głównych modernistycznych architektów w międzywojennym Bielsku. Budynek zaprojektował dla księcia Ludwika Sułkowskiego.
Tu mieszkał Alfred Wiedermann Dowiedz się więcej »
W tym miejscu architekt Alfred Wiederman zaprojektował nowoczesny zakład samochodowy z garażami i budynkiem mieszkalnym dla samego Aleksandra Ludwika Sułkowskiego. Inwestycja została zrealizowana w latach 1937–1939, na trzech parcelach należących do księcia.
Nowoczesny salon samochodowy Opla Dowiedz się więcej »
Jedyny w naszej dzielnicy Pomnik Przyrody to okazały buk pospolity (fagus silvatica) wpisany na listę Pomników Przyrody w 2010 roku. W obwodziem ma 330 cm (pierśnica 105), mierzy 16 m. Po jego rozmiarach możemy przypuszczać, że pamięta czasy Ogrodów Zamkowych. Jeśli wiesz więcej na jego temat, skontaktuj się z nami.
Buk pospolity – żywy świadek Ogrodów Zamkowych Dowiedz się więcej »
Bombyx mori, czyli jedwabnik morwowy to niepozorny nocny motyl z rodziny prządkowatych. Dzięki niemu ludzkość zyskała dostęp do cennego materiału – bardzo lekkiego, elastycznego i niezwykle wytrzymałego – jakim jest jedwab. W Bielsku i Białej, miastach tkactwa, marzono o produkcji jedwabiu. Po tych marzeniach zostały jednie pojedyncze drzewa morwowce (Morus alba), które są głównym pożywieniem jedwabników. Jeden okaz drzewa do dziś rośnie w Alejach Sułkowskiego.
Ostatni morwowiec i marzenia o„fabryce” jedwabiu Dowiedz się więcej »
Bielski modernizm jest pełen technologicznych innowacji. W kamienicy przy ulicy Wilsona 11 zaprojektowano i zamontowano w salonach niezwykle ciekawe okna — konstrukcje rzadko spotykane nawet w skali kraju. W czterech mieszkaniach zachowały się one w stanie oryginalnym, a w jednym udało się przeprowadzić ich renowację pod nadzorem konserwatora zabytków.
„Amerykańskie” okna Dowiedz się więcej »
W latach 90 XX w. postanowiono porzucić „komunistyczne” nazwy ulic, a za razem uporządkować zawiłe sprawy własnościowe dotyczące działek w naszej dzielnicy. W konsekwencji zmieniły się nie tylko nazwy ulic, ale też numeracja budynków, co spowodowało niemałe zamieszanie. Przykładowo, mieszkańcy jednej z kamienic, nie ruszając się z miejsca, z dnia na dzień zmienili adres zamieszania z ul. Janka Krasickiego 15 na ul. Thomasa Woodrowa Wilsona 11.
Najkrótsza przeprowadzka świata Dowiedz się więcej »
Przez wiele powojennych lat, aż do 2022 roku, pod tym adresem mieściła się kultowa pasmanteria prowadzona przez panią Elżbietę Marcinkowską. Natomiast wcześniej, w czasach międzywojennych Alfred Ściga prowadził tu elegancki sklep z galanterią męską. Obecnie funkcjonuje w tym miejscu Centrum Kultury Wspólnej Pasmanteria, społeczne miejsce prowadzone przez Fundację Zielone Konie oraz Fundację I Kofeina. Pod hasłem „kultura i kawa” odbywają się tutaj wystawy, pokazy filmów i inne wydarzenia kulturalne związane głównie z architekturą, grafiką i designem. Na codzień można przy kawie i deserach skorzystać z obfitej tematycznej czytelni.
Od męskich garniturów po nici, guziki i nocne koszule. Dowiedz się więcej »